تاريخ شفاهي در ايران، بعد از انقلاب اسلامي زنده شد

مرتضي نورایي، عضو هيات علمي گروه تاريخ دانشگاه اصفهان، در همايش "تاريخ‌نگاري انقلاب اسلامي" گفت: وقفه 30 ساله‌اي در حوزه تاريخ شفاهي در ايران، نسبت به نقاط ديگر دنيا وجود دارد. در واقع حيات تاريخ شفاهي در ايران به بعد از انقلاب اسلامي مرتبط است

http://ibna.ir/vdcevp8x.jh8v7i9bbj.html

بي‌توجهي به فرآيند مصاحبه، كيفيت تاريخ‌شفاهي را كاهش مي‌دهد

محسن كاظمي، محقق و پژوهشگر، در همايش "تاريخ‌نگاري انقلاب اسلامي" گفت: فرصت‌سوزي تاريخي در ايران به دو روش صورت مي‌گيرد. يكي از دست دادن سوژه‌ها بر اثر گذر زمان و عارض شدن مرگ بر آن و ديگري بي‌توجهي به فرآيند مصاحبه، تحليل و تدوين تاريخ شفاهي و كاهش سطح كيفي اثر است

http://ibna.ir/vdcjxaet.uqeoozsffu.html

باید به زمينه‌هاي معرفتي تاريخ انقلاب بیشتر توجه شود

مرتضي رسولي‌پور، مسوول اداره تاريخ شفاهي موسسه مطالعات تاريخ معاصر ايران، در همايش دو روزه "تاريخ‌نگاري انقلاب اسلامي" تاكيد كرد: در تاريخ‌نگاري به زمينه‌هاي معرفتي در تاريخ انقلاب بي‌توجهي شده است و ما به زمينه درست نگاه كردن به تاريخ و نظريه‌پردازي خاص ايران توجه نمي‌كنيم.

http://ibna.ir/vdcb00bf.rhbw9piuur.html

 

غفلت از بررسي فعاليت‌هاي فرهنگي نيرو‌هاي مذهبي در تاريخ شفاهي انقلاب

رحيم نيكبخت، مسوول واحد تاريخ شفاهي مركز اسناد انقلاب اسلامي در همايش "تاريخ نگاري انقلاب اسلامي" گفت: در مراحل نوين تاريخ‌نگاري انقلاب اسلامي، تاريخ شفاهي به عنوان يك منبع تحقيقي و پژوهشي به كار برده مي‌شود. اما بررسي فعاليت‌هاي فرهنگي و تبليغي نيرو‌هاي مذهبي و سياسي در جريان انقلاب اسلامي، در نگارش تاريخ شفاهي مغفول مانده است.

http://ibna.ir/vdca00ne.49nai15kk4.html

تاريخ شفاهي انقلاب با استفاده از خاطرات جمعي غني مي‌شود

ابوالفضل حسن‌آبادي"، سرپرست گروه اسناد آستان قدس رضوي در همايش دو روزه "تاريخ‌نگاري انقلاب اسلامي" گفت: استفاده از خاطرات جمعي و بسنده نكردن به خاطرات فردي و تنوع در خروجي منابع تاريخ شفاهي از جمله راه‌كارهايي هستند كه مي‌توان براي بهبود روال انجام تاريخ شفاهي انقلاب در نظر گرفت.

http://ibna.ir/vdccmeq1.2bq4o8laa2.html

تكيه بر اطلاعات فردي، مهم‌ترين چالش تاريخ شفاهي است

عباس سليمي‌نمين»، پژوهشگر تاريخ معاصر ايران در ميزگرد «آسيب‌شناسي تاريخ‌‌نگاري انقلاب اسلامي» بسنده كردن به اطلاعات شخصي و محفوظات راويتگر تاريخ را مهم‌ترين چالش تاريخ شفاهي عنوان كرد و گفت ممكن است فرد راوي با گذشت زمان دچار فراموشي شده باشد و مطالبي را بيان كند كه كامل و مستدل نباشد. در اين صورت نمي‌توان به اين نوع روايت اعتماد و به آن استناد كرد.